![](https://www.zandhoven.be/wp-content/uploads/2024/02/rondjes-12.png)
Het wapenschild is ontleend aan het bij Koninklijk Besluit van 29 augustus 1842 aan Zandhoven toegekend wapen. Het wapenschild werd na de fusie aangepast op 4 november 1986 bij ministerieel besluit. Toen Amelberga, een in de achtste eeuw levende Benedictinessenabdis uit het Huis der Pippiniden, na haar overlijden uit de abdij van Munsterbilzen per boot op de Schelde naar Temse gebracht werd, volgde een hele stoet steuren haar. Reeds tijdens haar leven had een grote steur aangeboden haar over de Schelde te brengen.
Patroonheilige Sint-Amelberga
Rond het jaar 700 werd de heilige Amelberga geboren in een Frankische familie in de Villa Rodingi (het huidige Rodange) in het Groot-Hertogdom Luxemburg. Ze werd opgevoed in het klooster van Bilsen waar haar nicht, de heilige Landrada, abdis was. Er is geen bewijs dat zij daar later ook effectief woonde.
Zodra ze volwassen was werd ze door Karel Martel ten huwelijk gevraagd zijn. Hoewel ze geen kloosterlinge werd, sloeg ze dit aanbod toch af. Karel Martel bleef echter aandringen en zo zou Amelberga volgens de legende op de vlucht geslagen zijn, vergezeld door enkele getrouwen. Ze begon haar zwerftocht doorheen de Kempen. Het is goed mogelijk dat zij een tijdje verbleef in Wechelderzande en in Zandhoven, een reden waarom beide parochiekerken haar later als beschermheilige kozen.
Ze verbleef eveneens in Bossuit en Mater, maar ook daar gunden haar achtervolgers haar geen rust. Ze vluchtte steeds verder en bereikte de Schelde in de omgeving van Temse. Toen haar achtervolgers op het punt stonden om haar te vatten, kon Amelberga ontsnappen door staand op een steur de stroom over te steken. Dat verklaart waarom de heilige Amelberga altijd met een steur wordt afgebeeld.
Was deze wonderbaarlijke redding voor de achtervolgers een duidelijk teken om een eind te maken aan hun mensenjacht? De legende gaat hieraan voorbij. Het is echter wel zeker dat Amelberga daarna voorgoed in Temse bleef. Ze stichtte er een kerk en overleed er in 772. Haar stoffelijk overschot werd in deze kerk begraven aan de achterkant van het altaar. Sindsdien wordt Amelberga als beschermheilige van deze gemeente vereerd.
Na haar overlijden werd zij uit de abdij van Munsterbilzen per boot op de Schelde naar Temse gebracht. De boot werd gevolgd door een hele stoet steuren.
Haar heldhaftige gedrag, godsvruchtige en deugdzame levenswandel waren de aanleiding om haar al snel als heilige te vereren. Op haar graf vonden volgens de legende verschillende mirakels plaats.
In hoeverre waarheid en dichterlijke vrijheid hier in de legende verweven zijn, kan bij gebrek aan geschreven historische bronnen niet achterhaald worden. Zeker is wel dat Amelberga nog tijdens haar leven een diepe indruk op haar omgeving maakte. Hoe legendarisch de overlevering ook is, toch schuilt er zeker een grote kern van waarheid in!
De kwartieren
Kwartier 1: in het eerste kwartier vind je drie staande lelies in zilver ingelegd in blauw (Heraldische kleur: lazuur). Dit kwartier symboliseert de vroegere gemeente Pulderbos. Het vindt zijn oorsprong in het wapen van de familie van den Steene gezeid van Assche die de heerlijkheid Pulderbos bezat in de 18de eeuw.
Kwartier 2:: in het tweede kwartier vind je in rood (Heraldische kleur: keel) schild met een schildhoofd van zilver, beladen met drie mereltje in het veld naast elkaar geplaatst. Dit gedeelte van het gemeentewapen symboliseert de vroegere gemeente Pulle. Van 1726 af gebruikte de schepenbank van Grobbendonk en Pulle een zegel van zaken waarop het wapen voorkwam van de familie d’Ursel. Na het overlijden van zijn eerste echtgenote hertrouwde Gaspar Schetz, heer van Pulle, met Katarina, dochter van Lanceloot d’Ursel. Koenraad, één van hun zonen nam het wapen van de familie van zijn moeder aan.
Kwartier 3: in zilver vind je vijf aangesloten spitsruiten van rood (Heraldische kleur: keel), dwarsbalksgewijze geplaatst. Op de tweede overtop staat een zwarte (Heraldische kleur: sabel) merel. Dit derde kwartier symboliseert de vroegere gemeente Massenhoven. Het gaat terug op het wapen van de familie Cannart d’Hamale, heren van Massenhoven in de 17de en 18de eeuw.
Kwartier 4: in het vierde kwartier vind je in zilver een zwart (Heraldische kleur: sabel) geledigd leliekruis en een blokzoom van zestien rode (Heraldische kleur: keel) en zilveren stukken. De rode (Heraldische kleur: keel) vierkanten zijn beladen met een toren van goud, met een blauwe (Heraldische kleur: lazuur) opening en de zilveren vierkanten met een zwarte (Heraldische kleur: sabel) ketel. Dit kwartier symboliseert de vroegere gemeente Viersel. Het gaat hier om het wapen van de familie de Villegas, heren van Viersel en Hovorst van de tweede helft van de 17de eeuw tot op het einde van het Ancien Régime (1789).